joint's profile^^ joint ^^PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
November 15 นอนเล่นที่โรง'บาล กับ ไข้เลือดออกห่างหายไปนาน หลังจากที่คิดเรื่องที่จะเขียนได้มากมาย ไหนจะเพราะงานยุ่งมากๆ และที่สำคัญ
เมื่อวานเพิ่งจะได้ออกมาสูดอากาศนอกโรงพยาบาลเป้นวันแรก หลังจากไปนอนซมด้วยพิษไข้เลือดออกอยู่ตั้งแต่วันเสาร์
เลยถือเอาเรื่องนี้มาอัพเดทที่บล๊อกซะเลย เริ่มตั้งแต่ว่าเรามีอาการไข้ขึ้นสูงมากๆ มาตั้งแต่วันพุธแล้วแหละ
เป็นวันที่นัดเพื่อนไปกินข้าวและเอาเอกสารงานบางอย่าง เริ่มมีไข้นิดๆตั้งแต่ช่วงเช้า ตกบ่ายนี่ตัวร้อนจัดซะจนเกือบแย่เหมือนกัน
 ตกเย็นก็ยังไม่หายแต่ก็ยังอุตส่าห์ถ่อสังขารไปสยาม เพราะไม่อยากผิดนัดเพื่อนแล้วก็รู้ว่าถ้าเลื่อนมันต้องเลื่อนไปอีกหลายวันแน่ๆ
ก็เลยไป นี่คือสปิริตครั้งที่ 1 (คนอาไร้มีการชมตัวเองด้วยเนอะ ฮิ..ฮิ)
 ไปถึงตรงตามเวลานัดเปะๆ หกโมงตรง แต่เพื่อนเจ้ากรรมยังไม่มา ไอ้เราก็อุตส่าห์รีบมาจะได้รีบกลับไปพักผ่อนเร็วๆ ก็เลยเดินไปซื้อยาก่อน
ก็ซื้อแค่ยาพาราแล้วก็วิตามินซีเท่านั้น เหมือนเวลาที่เราเป็นหวัดทั่วไปซื้อเสร็จจะเดินเล่นรอเพื่อนก็ไม่ไหวแล้วเว้ย เลยต้องโทรนัดแนะว่าจะกินไรกันดี
สรุปได้ที่เอ็มเค ก็รีบเดินตรงดิ่งไปรอที่ร้านเลยดีกว่า และก็รอนาน..น..น..มาก ในที่สุด ประมาณทุ่มกว่ามันก็โผล่มาจนได้
กินไปคุยไป ด้วยไอร้อนๆเลยทำให้เรารู้สึกดีขึ้นมั่ง อ๋อ กินยาลงไปแล้วด้วยแหละ เราก็โล่งใจว่า เออ ค่อยยังชั่วแล้วแฮะ ^ ^
เสร็จแล้วก็รีบกลับบ้าน เอาล่ะสิทีนี้ พอขึ้นแท็กซี่ ทำไมมันเริ่มรู้สึกไข้ขึ้นอีกแล้วหว่า กลับถึงบ้าน ก่อนนอนก็เลยอัดยาต่ออีกชุด
แล้วก็หลับๆตื่นๆด้วยฤทธิ์ไข้ทั้งคืน แล้วมันก็เป็นอย่างนี้เรื่อยมาถึงวันศุกร์ คือมีไข้สูง กินยายังไงก้ไม่ยอมลด แล้วก็หนาว ปวดเมื่อยตามตัว ไม่มีแรงด้วย
(เป็นซะขนาดนี้ แต่ยังดื้อไม่ไปหาหมออีกอะเรา) จนวันศุกร์มันเริ่มหนักตรงที่ว่าคลื่นไส้ จะอ้วก แล้วก็กินอะไรไม่ลงทั้งวันเลย
จริงๆก็เริ่มคิดแล้วแหละว่าต้องเป็นไรสักอย่างที่ไม่ใช่ไข้หวัดแน่นอน แต่ให้เวลากับตัวเองไว้ว่า รอดูอาการก่อน ถ้าวันศุกร์ไม่ดีขึ้นค่อยไปหาหมอ
แล้วก็ได้ไปหาจริงๆตอนเย็น ต้องบอกว่าม่ำม้าลากตัวไปถึงจะถูก
 หมอถามอาการไม่เท่าไหร่ก็สันนิษฐานว่าจะเป็นไข้เลือดออก ให้เจาะเลือดตรวจ(ขออธิบายนิดนึง หมอบอกว่าโรคไข้เลือดออกมันจะมีอาการดังนี้นะคะ ช่วงแรกจะมีไข้สูงประมาณ 3-5 วัน โดยเฉพาะเวลากลางคืน
กินยาก็จะดีขึ้นแป๊ปเดียวแล้วก็เป็นอีกช่วงประมาณวันที่ 3 จะเริ่มมีอาการคลื่นไส้อาเจียน เบื่ออาหาร และที่สำคัญเกล็ดเลือดจะต่ำ)
และแล้วก็ถึงตอนเจาะเลือดที่หลายๆคนกลัวกันนักหนา เราก็ผ่านไปได้ด้วยดีกับการเจาะถึงสองครั้ง
ครั้งแรก พยาบาลเจาะแล้วพยายามชอนไชเข็มเพื่อที่จะดูดเลือดเราออกมาให้ได้ แต่ยังไงเลือดมันก็ไม่ยอมออกแฮะ สุดท้ายก็เลยต้องเปลี่ยนรูใหม่
เจ็บอีกนิดเดียวก็ได้เลือดไปตรวจแล่ะ นั่งรอผลไม่ถึงชั่วโมง หมอก็เรียกเข้าไปพบค่ะ แล้วบอกว่าเกล็ดเลือดต่ำ น่าจะเป็นไข้เลือดออกจริงๆ
ขอให้แอดมิทคืนนี้เลย ต้องให้น้ำเกลือ ไม่งั้นจะอันตรายอย่างนู้น อย่างนี้
เราก็ตกใจ ที่ตกใจเนี่ย ไม่ใช่เพราะเป็นไข้เลือดออกนะ แต่ตกใจที่ต้องนอนโรงพยาบาลเพราะมันไม่มีคนจะเปิดร้านแทนตอนเช้าอะ
ก็เลยต่อรองกับคุณหมอว่า ขอมาเป็นพรุ่งนี้ช่วงบ่ายแทนได้ไหมคะ หมอก็ซักใหญ่ว่าทำไม ก็ยื้อกันไปยื้อกันมาอยู่พักนึง จนหมออนุญาต
เพราะเห็นว่าเราน่าจะทนไหว และระดับของเกล็ดเลือดยังไม่ต่ำจนอันตรายเกินไป คืนนั้นก็เลยได้กลับมานอนบ้าน นี่คือสปิริตครั้งที่ 2
แต่ก็ต้องแลกมาด้วยกับการทรมานมาก เพราะตัวร้อนจนแทบจะระเบิดได้อยู่แล้ว
 อึดอัดมาก แต่พอตอนเช้าก้อย่างที่หมอว่า ไข้มันจะไม่ค่อยสูงเท่าไหร่ ตกบ่ายเลยได้ฤกษ์ไปนอนเล่นพักร้อน
 ที่โรงพยาบาลสักที นอนอยู่ประมาณ 4 วัน น้ำหนักไม่รู้ลดลงไปเท่าไหร่ เพราะแทบจะกินอะไรไม่ได้เลย แถมตามแขนก็พรุนไปด้วยรูเข็ม ทั้งเจาะเข็มน้ำเกลือ เจาะเลือดไปตรวจทุกวัน เฮ้อ!! เป็นประสบการณ์ที่ทรมานจริงๆเล้ย เจ็บแค้นกับยุงไปอีกชาตินึงเลยทีเดียว
หลังจากเลิกจองล้างจองผลาญพวกยุงไปนานแล้วนะเนี่ย ดันมาทำให้เราโมโหอีกจนได้ จำไว้นะ ไว้ถึงเวลาเราจะเอาคืนบ้าง ฮึ++++
อ๋อ แล้วก็ทิ้งท้ายด้วย สปิริตครั้งที่ 3 คือ ออกจากโรงบาลปุ๊ป ก้กลับมาทำงานต่อที่ร้านทันที จนถึงขณะนี้นั่นแหละค้า Comments (4)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://sundaychild2.spaces.live.com/blog/cns!BCC8B52197B6CBCE!161.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
